materiały

Ważna jest reakcja materiałów i poszczególnych elementów budowli m.in na wybuch bomby, ostrzał i pożar. A rozpatrując kwestię bezpieczeństwa, należy rozróżnić bezpieczeństwo konstrukcji od bezpieczeństwa użytkowników i wyposażenia budynku.

Wybuch może doprowadzić m.in. do śmierci, urwania kończyn, poparzenia, ślepoty czy pęknięcia bębenków usznych (barotraumę). Jednak najwięcej obrażeń związanych jest z rozrzutem odłamków, głównie szklanych. Powodują one rany cięte i kłute. Odległość rozrzutu uzależniona jest od materiału oraz sposobu umiejscowienia ładunku wybuchowego. Zwykle najdalej rozrzucane są odłamki metalowe, następnie kamienne i murowe, a bliżej drewniane. Większy rozrzut nastąpi jeśli ładunek będzie w bliskiej odległości ciał stałych, o dużej gęstości i ulegających zniszczeniu kruchemu, jak kamienne i ceramiczne parapety, balustrady, murki czy niezabezpieczone szyby okienne.

Rozwiązaniem na odłamki szklane jest zastosowanie okien np. ze specjalną folią, która w przypadku pęknięcia szyby utrzymuje wszystkie kawałki razem (podobnie jak to jest w przypadku szyb samochodowych).

Dochodzimy tutaj do sprzeczności „interesów”. Dla bezpieczeństwa konstrukcji najlepiej aby powietrzna fala uderzeniowa zniszczyła szyby i swobodnie przeszła przez budynek (jeśli wybuch nastąpił poza) lub swobodnie wydostała się z budynku (jeśli wybuch nastąpił wewnątrz). W takiej sytuacji, choć zostaną zniszczona stolarka i okładziny, to jest mniejsze ryzyko naruszenia konstrukcji, a tym bardziej zawalenia się budynku.

W przypadku pożaru większość osób ginie nie z powodu oparzeń, tylko w wyniku zatrucia dymem. Materiały konstrukcyjne, okładzinowe oraz wyposażenie budynku mogą doprowadzić do zwiększenia zagrożenia w przypadku pożaru. Chodzi nie tylko o łatwość wzbudzenia oraz szybkość rozchodzenia się pożaru, ale także o zdolność do wytwarzania trujących gazów. Jednym z nich jest cyjanowodór (HCN), który powstaje podczas spalania różnych materiałów syntetycznych.

więcej o podpalaczach na: biokorozja.pl/ludzie